Now showing 1 - 3 of 3
  • Publication
    Buried in the ground? Looking for environmental changes for Serbian Banat Late Bronze Age settlement abandonment
    The abandonment of LBA Serbian Banat settlements between 1250 and 1150 BC raises important questions regarding the factors that may have contributed to that process. New LBA settlements continue to be discovered through satellite images and surveys, which seem to indicate that they were connected in a dense network. These settlements emerged around 1500 BC, in a period that coincides with the abandonment of MBA tells. Varying in size and layout, some of them achieved considerable size, with several being surrounded by ditches and ramparts. Yet something changed around 1200 BC, leading to the settlements’ abandonment for more than 200 years. Were the environmental conditions, that allowed these communities to settle and prosper in this area, no longer favourable? Following what seems to be a similar path to the Terramare culture of the Southern Po Valley (Italy), with the flourishing and decline occurring at similar periods, we look for evidence of environmental changes through sediment deposition analyses that can shed some light into this question.
      3
  • Publication
    A New Bronze Age Mega-fort in Southeastern Europe: Recent Archaeological Investigations at Gradište Iđoš and their Regional Significance
    A newly discovered network of later Bronze Age fortified sites of unusually large size are discussed, with a primary focus on results of excavations at the site of Gradište Iđoš. Closely associated with the rivers Mureš, Tisza, and Danube, these sites are located in the southeast of the Carpathian Basin in central Europe. On current evidence, the main period of construction and occupation took place between 1400–1100 b.c., probably constituting successor communities of the tell-centred societies of the Middle Bronze Age. Geophysical survey and excavation results from Gradište Iđoš, the largest site in this network in Serbia, are presented in this paper within their regional context. We discuss preliminary insights into the structural development of the site, alongside a correlation of new 14C dates with relative ceramic chronological markers and the results of faunal analysis. These results provide new perspectives on settlement systems at the dawn of Urnfield cultural traditions in this region.
    Scopus© Citations 15  343
  • Publication
    Exploring the Efficacy of Comparative Bioarchaeological Approaches in Providing Answers on Marginality and Networking
    This paper investigates the efficacy of comparative bioarchaeological approaches in exploring the impact of economic marginality on human lifeways. Skeletal remains from the Late Bronze Age cemetery of Achlada in Northern Greece were chosen to address this, as this specific community was probably less well networked, evident in its location away from major communication routes and the paucity of grave goods at the site. A biocultural methodology combining comparative data on funerary practices and lifestyle was implemented. Sex differences were found within the community and seem to agree with the differential burial placement of the sexes possibly representing the different roles that society symbolically attributed to men and women in deathways. Comparative intercemetery data did not reveal poorer health and diet, or more intense physical activity, compared to well-networked sites. Nonetheless, Achlada, as well as numerous, mostly north communities of the wider context, probably faced more physiological challenges during growth, at least of a mild to moderate level, compared to a number of populations connected by major communication routes. The current study highlights the importance of implementing comparative bioarchaeological approaches as a means of identifying the impact of marginality on human lifeways, particularly in settings with limited material culture information.Limitations linked to preservation issues and the multifactorial nature of lifestyle indicators could be dealt with by future biomolecular and isotopic analyses. Η παρούσα εργασία έχει στόχο να διερευνήσει το κατά πόσο οι συγκριτικές βιοαρχαιολογικές προσεγγίσεις είναι εφικτό να δώσουν απαντήσεις ως προς την επίδραση της οικονομικής περιθωριοποίησης στον ανθρώπινο τρόπο διαβίωσης. Επιλέχθηκαν σκελετικά κατάλοιπα της Ύστερης Εποχής Χαλκού από το νεκροταφείο της Αχλάδας στη Βόρεια Ελλάδα ώστε να απαντηθεί το εν λόγω ερώτημα, καθώς η συγκεκριμένη κοινωνία -βάσει της θέσης της μακριά από τα μεγάλα δίκτυα επικοινωνίας και της παρουσίας πολύ λίγων ταφικών ευρημάτων-ήταν πιθανώς λιγότερο καλά δικτυωμένη. Ακολουθήθηκε μια συνδυαστική βιοπολιτισμική προσέγγιση συγκριτικών ταφικών δεδομένων και συγκριτικών αποτελεσμάτων δεικτών τρόπου διαβίωσης. Βρέθηκαν διαφορές μεταξύ των δύο φύλων στον εν λόγω πληθυσμό οι οποίες φαίνεται να συμφωνούν με την διαφορετική πλευρά κατάκλισής τους, η οποία πιθανώς να συμβόλιζε τη διαφορετικότητα των ρόλων που η κοινωνία απέδιδε σε άντρες και γυναίκες στο ταφικό περιβάλλον. Συγκριτικά αποτελέσματα μεταξύ νεκροταφείων δεν φανέρωσαν χαμηλότερο επίπεδο υγείας και διατροφής, ούτε πιο έντονη εργασιακή καταπόνηση, σε σχέση με καλά δικτυωμένες θέσεις. Παρόλα αυτά, η Αχλάδα, όπως και μια σειρά –κυρίως βόρειων- κοινωνιών τουευρύτερου πλαισίου, πιθανότητα αντιμετώπισαν περισσότερα φαινόμενα καταπόνησης (στρες) κατά τη διάρκεια της ανάπτυξης, τουλάχιστον ήπιου και μετρίου επιπέδου, συγκριτικά με καλύτερα δικτυωμένους πληθυσμούς. Η παρούσα εργασία τονίζει τη σημασία της εφαρμογής συγκριτικών βιοαρχαιολογικών προσεγγίσεων ως μέσο μελέτης της επίδρασης της περιθωριοποίησης στους ανθρώπινους πληθυσμούς, ιδιαιτέρως σε θέσεις με περιορισμένες πληροφορίες υλικού πολιτισμού. Μεθοδολογικοί περιορισμοί οι οποίοι συνδέονται με ζητήματα διατήρησης αλλά και με τον πολυπαραγοντικό χαρακτήρα των δεικτών τρόπου διαβίωσης, ενδεχομένως να αντιμετωπιστούν μέσω των επερχόμενων βιομοριακών και ισοτοπικών αναλύσεων.
      7Scopus© Citations 2